Úsáidtear claochladáin go forleathan i gcórais chumhachta nua-aimseartha agus feidhmíonn siad mar chroí-threalamh chun fuinneamh leictreach a tharchur agus a dháileadh go héifeachtach. Faightear cás iarratais clasaiceach idir stáisiúin chumhachta agus córais tarchurtha, áit a ndéanann claochladáin an voltas íseal a ghineann gineadóirí a mhéadú go dtí ardvoltas; íoslaghdaíonn sé seo caillteanas fuinnimh le linn-achair tarchurtha, rud a chumasaíonn seachadadh cumhachta éifeachtach, fadraoin.
I líonraí dáileacháin, feidhmíonn claochladáin -feidhm céim síos, ag laghdú an voltais ó línte tarchuir ardvoltais go leibhéil atá oiriúnach d'úsáid thionsclaíoch, tráchtála agus chónaithe. Mar shampla, is minic go n-íslíonn claochladáin dáileacháin uirbeacha-amhail 10 kV nó 35 kV-go 220 V nó 380 V chun cumhacht a sholáthar go díreach chuig tithe agus monarchana, ag cinntiú úsáid shábháilte agus chobhsaí leictreachais.
Faigheann claochladáin feidhm fhorleathan freisin i bhfeistí leictreonacha, i gcórais tiomána mótair, in iompar iarnróid, agus san earnáil fuinnimh in-athnuaite. I bhfeistí leictreonacha, úsáidtear iad in oiriúntóirí cumhachta chun sruth ailtéarnach (AC) a thiontú go voltas srutha dhírigh (DC) riachtanach. I gcórais chumhachta gaoithe nó fótavoltach, déanann claochladáin an t-aschur voltais ó ghineadóirí nó ó inverters a choigeartú chun caighdeáin naisc eangaí a chomhlíonadh, ag éascú comhtháthú agus úsáid éifeachtach fuinnimh ghlais.
